น่าเสียดายนักหากภาษาพื้นเมืองซึ่งเป็นภาษาดั้งเดิมของชาวล้านนาต้องมาจบสิ้นในยุคของพวกเรา
บรรพบุรุษของชาวล้านนาคงร้องให้เสียดายที่พวกเขาอุตส่าคิดค้น สืบทอดกันมาชั่วลูกชั่วหลาน แต่พอมาในยุคพวกเรากลับไม่เห็นคุณค่า ลืมรากเหง้าของตัวเองไปเสียสิ้น แล้วอย่างนี้เราจะเหลือ มรดกอะไรไว้อวดลูกหลานในภายหน้าได้เล่า
เป็นที่น่าสังเกตว่า คนรุ่นหนุ่มสาวยุคนี้มักไม่ตระหนักเห็นคุณค่าของภาษาพื้นเมืองมากนัก สังเกตว่า พ่อแม่ก็เป็นคนเมืองแต่น่าเสียดายที่พูดภาษาเมืองไม่ได้
คงเป็นเพราะว่า พ่อแม่ไม่ได้ปลูกฝังให้ลูกตนเองรักวัฒนธรรมตนเอง เกรงว่าลูกตนเองจะไม่ทันสมัย ไม่อินเทรนด์จึงเพิกเฉยละเลย หรือถ้าภาษาพระเรียกว่า เป็นคนมิจฉาทิฎฐิ เห็นผิด ไม่ใส่ใจที่ร่วมกันสืบสานภาษาพื้นเมืองเอาไว้ให้ลูกหลานไว้เป็นมรดกสืบไป
คงไม่สายเกินไปที่พวกเราชาวล้านนาทุกคนจงตระหนักถึงมรดกที่ล้ำค่าเอาไว้ ช่วยกันสืบสาน ภาษากำเมือง
ไม่ให้สูญหาย ให้คงอยู่คู่เมืองล้านนาสืบไป
ฉะนั้นบทความในบล็อกนี้จึงมีวัตถุประสงค์หลักคือ อนุรักษ์สืบสานภาษาพื้นเมืองให้อยู่คู่แผ่นดินล้านนาสืบต่อไป
ขอให้พวกเราชาวพื้นเมืองล้านนาทุกคน ช่วยกันรักษาประเพณีวัฒนธรรม และภาษาเมืองเอาไว้ เฮาเป๋นคนเมือง บ่ออู้กำเมืองแล้วไผจะอู้
เจินฟังเพลงตำนานล้านนาของปี่หนานชัยครับแล้วจะเข้าใจ๋นักขึ้นครับ
